De magische klimduin van Petten

Provincie Noord-Holland is 100 ha groter geworden. Tussen Camperduin en petten liggen de nieuwe ‘Hondsbossche Duinen’. Het gebied is 5,5 km lang en circa 500 m breed. De duinen liggen tussen de oude stenen zeewering en de Noordzee. In het dorp Camperduin is een tussengebied dat een vochtige duinvallei is voor bijzondere planten en dieren. Het geomantische nieuwe land voelt energetische prettig. In de toekomstige jaren wordt deze energie sterker. Inmiddels zeehonden het gebied ook gevonden. Tussen Camperduinen en Petten heeft men in de polder, langs de weg een meertje met aan de rand keien in het weiland aangelegd, waar vogels rustig kunnen vertoeven. In april 2017 was Johannes Zoet met vrienden in de nieuwe duinen aan het kuieren. [Volgens een professor van het voormalig Protestantse Theologische Universiteit te Kampen is kuieren een Twents woord voor ‘mediatief wandelen’].
In de middeleeuwen lagen op de plek van de Hondsbossche Zeewering ook al duinen tot aan de allesvernietigende stormvloed de Allerheiligenvloed’ in 1570. Daarna werden dijken op deze plek aangebracht. De Hondsbossche Zeewering is een 5 km lange zeedijk tussen de kustplaatsjes Petten en Camperduin. De huidige zeedijk werd aangelegd in 1880. De naam van de Hondsbossche Zeewering is ontleend aan een echt bos. Tot in 1570 was op de plek van de zeewering een duingebied met bos te vinden. Dit bos noemde men het Hondsbosch, een restant van een groter kustbos die 0,1 hectare groot was. Hond is een middeleeuws oppervlaktemaat. Bij de Hondsbossche Zeewering legde men in 1526 een slaperdijk aan die nu nog op dezelfde plek ligt.

Berekeningen geven aan dat tussen de 11de  en de 13de eeuw niet minder dan 70 % van het landoppervlak in Noord-Holland dat in 800 bestond, werd weggespoeld. Met de aanleg van dijken probeerden de bewoners verdere afbraak van het gebied te voorkomen. Kroon op de middeleeuwse dijkenbouw was de aanleg van de Hondsbossche Zeewering. Daar werd een begin mee gemaakt na de verwoestende Sint-Elizabeth vloed van november 1421, waarbij het dorp Petten met kerk en al in de golven verdween. Na de Sint-Elizabeth vloed van 1421 werd achter de duinen de Ringdijk aangelegd en naderhand een stuifdijk. Omdat een groot deel van Noord-Holland bij een nieuwe doorbraak van zee gevaar liep, bepaalde de overheid dat steden en dorpen in een groot gebied aan het dijkonderhoud moesten meebetalen, waaronder Amsterdam. De duinenrij benoorden Camperduin was halverwege de 15de eeuw plaatselijk nog maar 30 meter breed.

In 1506 verliet de overheid het tot dan toe gevolgde systeem van wijken voor de zee. Niet langer werden alleen aan landzijde de bedreigde duinen met zand aangevuld. Er werd gekozen voor een actieve kustbescherming. Loodrecht op de kust werden strandhoofden aangelegd, imposante houten palenrijen van 85 m lang en 3,5 m breed, opgevuld met klei. De paalwerken werden naderhand steeds verder naar de zuidzijde uitgebreid, omdat daar de kustafslag bleef doorgaan. Geleidelijk tekende zich ook een betere organisatie van het dijkbeheer af. Keizer Karel V stelde in 1555 een zelfstandig waterschap in, dat uitgroeide tot het Hoogheemraadschap van de Hondsbossche en Duinen tot Petten.

Toch waren de problemen niet voorbij. Bij de Allerheiligenvloed van november 1570 hield de zeewering het niet en brak aan de zuidzijde op drie plaatsen door. Opnieuw verdween een deel van Petten in de golven. In de eeuwen erna ging men weer over op de oude tactiek: het aanvullen van de binnenduinen. Tussen 1506 en 1792 moest in het totaal nog een 1200 m brede kuststrook aan de zee worden prijsgegeven. Pas in 1792 kwam de zeewering definitief op zijn tegenwoordige plaats te liggen. In 1877 kreeg de dijk zware basalt. In 1981 werd hij op Deltahoogte gebracht, 11,5 m boven NAP.

Nieuw stukje Nederland
In opdracht van Rijkswaterstaat, Provincie Noord-Holland en Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier begonnen de aannemers Van Oord-Boskalis – die de lagune bij Dubai hebben aangelegd – om de functie van de dijk tussen Camperduin en Petten te vervangen door in totaal 6 km aan nieuwe duinen en 8 km strand. In februari 2014 begon het werk en 31 december 2015 moest de kustversterking helemaal klaar zijn, inclusief de lagune en het hoge Klimduin. Voor de versterking van deze zwakke schakel wordt met 4 sleephopperzuigers 40 miljoen m3 zand uit zee aangebracht.

Uniek
Nergens in Nederland is een lagune te vinden zoals bij Camperduin, De lagune heeft een opening naar zee. Het verbrede strand en nieuwe duingebied bieden volop kansen voor recreatie en natuur. Tot voor kort lag de Noordzee aan je voeten als je op de dijk stond. Nu zie je vanaf diezelfde dijk eerst 300 m duin en strand, dan pas de zee.

Klimduin
Bij Petten is een 25 m hoge Klimduin. Toen wij aankwamen bij de Klimduin, dacht Johannes Zoet, ‘het lijkt de piramide van Austerlitz wel’! De piramide van Austerlitz werd in 1804 gebouwd, op een knooppunt van leylijnen. Wij beklommen de Klimduin via een houten trap. Boven aangekomen heb je een schitterende uitzicht.

Bijzonder is op de duintop een grote granieten schijf. Zoet zag helderziend dat de granieten schijf exact op een knooppunt van leylijnen ligt. Hij vertelde zijn vrienden niets over zijn ontdekking en vroeg aan zijn vrienden of zij op de schijf wilde gaan zitten. Daarna vroeg hij hun, wat zij voor energie voelde. Ze vonden het prettige, warme energie. Wat nog meer mysterieus aan de granieten schijf is, dat er zeven rechte lijnen aangebracht zijn die samen komen bij één punt, de Klimduin. Waar de rechte lijnen op de granieten schijf beginnen, zijn namen van molens en symbolen van kerken, zoals de hervormde Grote Kerk te Schagen, gebouwd in 1895-1897. In het koor van de Grote Kerk is het sterkste leycentrum. Johannes zoet ontdekte begin deze eeuw, dat alle molens die gebouwd zijn in de 19 eeuw, op één leylijn staan. Op de granieten schijf zijn ook cirkel (stippellijnen) aangebracht bij dorpen in de omgeving. Deze cirkels zijn geometrische symbolen, die de aura van de leylijn energie symboliseert van de kerken die in de dorpjes staan*.

Op de top van de Klimduin wordt de aura van het leycentrum vastgehouden door het houten hekwerk rondom de top. Als je aan de rand van het hekwerk gaat staan en je houdt beide armen gestrekt, een arm binnen het hekwerk en een arm buiten het hekwerk. De beide handpalmen naar de grond gericht, dan voel je buiten het hekwerk licht kou en binnen het hekwerk warmte. Deze oefening doe je ook ter hoogte van de rechte lijn die vanaf de punt naar Schagen gaat. Dan voel je zowel buiten het hekwerk en binnen aan beide handpalmen warmte. Pelgrimspad.NL organiseert verschillende Mystieke Wandelingen, tijdens de wandelingen ga je niet alleen wichelroede gelopen, ook leer je om zonder de wichelroede energieën.

* Volgens wichelroedeloper / historicus Wigholt Vleer werden kerken tot 1350 op leycentra gebouwd. Sietse van der Tuin ontdekte samen met Zoet, dat protestante en katholiek kerken na 1350 ook bewust op leylijnen en leycentra zijn gebouwd, zie boek: ‘Heiligheid van de Fysica’ van Sietse van der Tuin.

Auteur: Johannes Zoet / Copyright 2017, Pelgrimspad.NL